مرگ قبل از مرگ

خبر ناگوار بود. دوباره رخنه ای در سد پاسبانان حریم آسمان ایجاد شد که چیزی آن را نخواهد پوشاند. هنوز داغ علامه مصباح بر جگر بود که مردی دیگر از آسمانیان که «چند روزی قفسی ساخته بودند از بدنش» آسمانی شد. علامه آیت الله حسن حسن زاده آملی در سن 93 سالگی وفات کرد. سن زیادی است و اصولا مرگ کهنسالان کمتر دل را می سوزاند، لکن چرا ما که او را ندیده ایم، گریانیم؟ چرا گریه هایمان به هق هق می رسد و صدایمان می گیرد؟ چرا غمگینیم؟

مرگ دو سویه دارد یک سویه همان است که حکیم گنجه، نظامی بزرگ گفته است:

گر مرگ رسد چرا هراســــــم                          کان راه به توست می‌شناســــــــــم

ایـن مرگ نه، باغ و بوستانست                         کو راه ســـــــــــرای دوستـــــانست

تا چند کنم ز مرگ فریـــــــــاد                         چون مرگ ازوست مـــــــرگ من باد

خوابی که به بزم تست راهش                           گـــــــــــــــردن نکشم ز خوابگاهش

چون شوق تو هست خانه خیزم                        خوش خســــــــــــبم و شادمانه خیزم

لکن این همه قصه نیست، و قصه پر غصه ای در این سو باقی است. راهنمای آسمان رفت و این برای مرغان فرومانده در دام صیاد که نیم نگاهی به شاهباز آزاد آن طائر سیمرغ شناس داشتند، دردی سترگ و غصه ای غمین است. این پیرمرد که جان جوان جماعتی بود که آرزوی دیدار در ستیغ قاف را داشتند، اکنون در میان ما نیست و البته که چشم ما هم بینای تیزی پس از دیدار نگشته است. به راستی او وراسته بود، پس سالها پیش مرده بود و دیده دل نامحرمان از دیدار جان او غافل «یعلمون ظاهرا من الحیاة الدنیا و هم عن الاخرة هم غافلون»!

باشد روزی که ما هم به او برسیم و در حالی به حق نظاره کنیم که جانمان به زبان آمده لبیک به «موتوا قبل ان تموتوا» گفته باشد. و چه فرخنده روزی که آن روز از این معیشت «ضنک»رها گشته ایم. اللهم آمین.

مرکز آموزش تخصصی فلسفه اسلامی حوزه علمیه قم، این ضایعه را به مولانا الحجة، ولی فقیه زمان، مراجع عظام، بستگان معظم له و جمله دلبستگان حقیقت و طریقت محبت آل الله تسلیت عرض می دارد؛ آجرک الله بقیة الله!

و آخر دعوانا ان الحمد لله رب العالمین.

/ انتهای پیام

پاسخ